Recensies

Walter Trout en band 27 november Club Ziggo, 28 november Carré – Amsterdam

Zaterdag 28 november 2015 was het dan eindelijk zo ver: Walter Trout speelt in Koninklijk Theater Carré. Het is iets wat anderhalf jaar geleden niemand meer voor mogelijk had gehouden. Op dat moment wachtte hij namelijk maanden op een goede donor lever en heeft hij meerdere malen op het randje van de dood gebalanceerd. Net op tijd kwam er een lever beschikbaar, die gelukkig ook nog eens aansloeg.

Nu, een jaar later dan het optreden in Carré oorspronkelijk geplant was, maken we ons op om de man weer op het podium te zien.

De avond er voor was ik ook in Amsterdam om de SENA European Guitar Award-uitreiking aan Walter bij te wonen. In Club Ziggo kreeg Walter de award en de bijbehorende, speciaal voor hem gemaakte gitaar, uitgereikt. Eerdere prijswinnaars van deze award zijn onder andere Slash, Brian May, Adje Vandenberg, George Kooymans en Jan Akkerman. Vanuit de handen van deze laatste grootheid kreeg Walter de award uitgereikt.

Deze avond speelde Walter met zijn band een kleine set, zodat we al een voorproefje kregen van wat ons de dag er na te wachten zou staan.

Het weerzien met Walter, zijn vrouw Marie, Michael Leasure, Sammy Avila, Andrew Elt en Phil Caseberry was emotioneel. Deze groep voelt als een grote familie, omdat ze al zo lang bij elkaar zijn. Nieuwkomer bassist Johnny Griparic heeft zijn plek in de band gevonden en zorgt samen met Michael op het podium voor een stabiele basis.

Maar nu terug naar Carré. Mooi op tijd kwam het power-trio, genaamd Simo uit Nashville het podium op en begon met veel overgave aan hun set. In januari 2016 komt hun debuutalbum bij Provoque records uit en deze avond kregen we alvast een voorproefje van wat we kunnen verwachten.

En dat is niet verkeerd, kan ik u vertellen. De nummers liggen goed in het gehoor en de 3 mannen weten hun instrument uitstekend te bespelen. Als uitsmijter brachten ze de Joe Cocker versie van ‘With A Little Help From My Friends.’ Van deze band gaan we nog veel horen.

Dan is bijna het moment aangebroken dat Walter en de band aan hun concert gaan beginnen, maar eerst verschijnt Marie Trout, Walter’s vrouw op het podium om een emotionele introductie te doen van wat er de afgelopen 2 jaar in hun leven gebeurd is.

Marie verteld dat het concert opgenomen zal worden voor een toekomstige live DVD/CD. En als vervolgens Walter het podium op komt lopen valt een staande ovatie hem ten deel. Een zichtbaar ontroerde Walter kijkt de zaal in en de ovatie houd een paar minuten aan.

Walter neemt de microfoon en zegt zelf ook wat mooie woorden voordat hij de band het podium op roept en ze het nummer ‘Help Me’ inzetten, gevolgd door het Luther Alisson-nummer I’m Back’. Met dit tweede nummer is meteen ook de toon voor de rest van de avond gezet!

Net als de avond er voor ontbreekt ‘Say Goodbye To The Blues’ niet, ook nu opgedragen aan B.B. King, waarna het tijd is voor het blok met nieuw werk. Achtereenvolgens komen ‘Almost Gone’, ‘Omaha’, ‘Playin’ Hidaway’, ‘Haunted By The Night’,’Fly Away’, ‘Please Take Me Home’, met Andrew Elt op gitaar en tweede zang erbij en de rocker ‘Tomorrow Seems So Far Away’ voorbij van het nieuwe album ‘Battle Scars’. Zoon Jon Trout doet op een aantal nummers mee en laat zeker in het gitaarduel in het nummer ‘Rock Me baby’ een goede indruk achter.

Als vanuit de zaal het verzoek komt om het instrumentale ‘Marie’s Mood’ te spelen, willigt Walter dit verzoek meteen in en een heel fijne uitvoering van de muzikale ode aan zijn vrouw vult de zaal.

Vervolgens gaat nog even vol het gas er op met ‘Goin’ Down’, waarbij Walter, Jon, Sammy en Andrew om beurten de zangpartij voor hun rekening nemen.

Ik heb Andrew dit nummer vaak horen zingen met Walter, maar wat hij vanavond laat horen is absolute wereldklasse. Het is de beste uitvoering die ik van hem gehoord hem. En dan is het ook nog eens opgenomen! Het zal me dan ook niet verwonderen als er een heel grote band binnenkort bij hem aanklopt om te vragen of hij niet bij in hun band wil komen zingen…

Met dit hoogtepunt zit het reguliere concert er op en na een paar minuten komt de band terug het podium op om het ‘moetje’ The Love That We Once Knew’ te spelen, waarbij Walter niet vergeet om het publiek luidkeels mee te laten zingen.

Ik ben heel erg benieuwd naar het uiteindelijke resultaat op DVD en CD en kan niet wachten om het concert wederom te gaan bewonderen, maar dan vanuit de luxe positie van mijn eigen bank.

Tot die tijd doe ik het met heel mooie herinneringen aan twee heel fijne dagen.

Hopelijk komt de band volgend jaar weer snel terug, want dit smaakt als vanouds naar veel, veel meer!

Maup Nieuwdorp

Battle Scars recensies:

'... Het vuur is terug in de vingers, de stem is beter dan ooit. Een plaat recht uit hart en ziel van een man die op allerlei manieren het licht heeft gezien.

-Tjerk Lammers geeft 5 van de 5 sterren in Lust For Life, oktober 2015.

Terug naar de hoofdpagina